Cura Corporis  
Zorg voor het lichaam  
  
 
 
 

 
 
Cura Corporis

 

Cura Corporis betekent "zorg voor het lichaam". In het Latijn simpelweg te lezen als "de zorg voor het lichaam". In het Nederlands kan het ook gelezen worden als een aansporing om (goed) voor je lichaam te zorgen.

Veel van onze huidige westerse geneeskunde vindt zijn oorsprong in de kloostergeneeskunde, die al sinds de 6e eeuw bestaat. Binnen de kloosters draaide alles om de zorg voor de ziel (cura animae) en de zorg voor het lichaam (cura corporis). Er waren dus niet alleen regels voor de geestelijke maar ook voor de lichamelijke verzorging.

Daarnaast had Benedictus vastgelegd, dat de belangrijkste plicht van monniken was om de zieken te helpen. Het revolutionaire aan dit idee was, dat niet alleen de leden van de kloosterorde geholpen werden maar álle zieken, die voor hulp bij het klooster aanklopten.

Eeuwenlang koesterden en verdiepten de monniken hun kennis van de geneeskunde en de werking van heilzame planten en legden dit vast in hun bibliotheken. Van de 10e tot de 13e eeuw was de kloostergeneeskunde op haar hoogtepunt. Door de uitvinding van de boekdrukkunst werd het pad geëffend voor verspreiding van deze kennis buiten de kloosters.

De kennis van de monniken van toen legde de basis voor de gezondheidszorg en het geneeskundig onderwijs van nu.


 
 
 
   
   
 
             
Cura Corporis Coevorden (Steenwijksmoer) | ©RimaWebontwerp